(april 2011)

In het clubblad van AV Haarlem wordt regelmatig aandacht besteed aan leden die in het buitenland verblijven voor werk, studie of sport.Deze week besteedt AV Haarlem uitgebreid aandacht  aan "onze" Bapper Chris Pfronmmer. Chris is een sympathieke rustige persoon die niet graag op de voorgrond treedt.  Een mooie kans om Chris eens wat beter te leren kennen.Met dank aan de redactie van "De Wissel"

 
 
MARATHONMAN ‘SPAART’ EUROPESE HOOFDSTEDEN
Sommige AV-Haarlemmers wijken voor korte of langere tijd uit naar het buitenland. Voor werk, studie, stage, trainingsweek of een marathon. Anderen nemen op vakantie hun hardloopschoenen mee. Hoe gaat het met hen? Of hoe is het hen vergaan? Sporten ze nog? Hebben ze goed getraind? Een mooie prestatie 
neergezet? Opvallende dingen meegemaakt? Deze keer het bijzondere verhaal van Christiaan Pfrommer. Als er iemand in deze rubriek thuishoort, dan is het Christiaan. Want hij is zonder enige twijfel ‘DE MARATHONMAN’ van AV Haarlem. Hij heeft al veel bijzondere lange-afstandwedstrijden in het buitenland gelopen. Maar nu is zijn doel: alle Europese hoofdsteden afvinken.
Je bent lid-zonder-training, dus we zien je zelden of nooit op de baan. Kun je je even voorstellen aan de Wissel-lezers? De meeste clubgenoten zullen je nietkennen. Kortom, wat is je atletiekgeschiedenis? Ik ben opgegroeid in Zeist en heb daar een sportief leven gehad met zwemmen en voetballen. Als jongetje ben ik gaan hardlopen als lid van de zwemclub Zeist.Op zaterdagmorgen moesten we als training in de bossen rondom het openluchtzwembad Dijnselburg gaan hardlopen. Jarenlang heb ik met mijn vader en broer in het Zeister Panbos gelopen. Ik ben in 1990 in Haarlem komen wonen en werken. Ik heb me vrij snel aangesloten bij de Bap vd Pol hardloopclub in de Amsterdamse waterleidingduinen. Door Rob de Nieuwe en Arno Molenaar ben ik lid geworden van AV Haarlem. Ik ben eigenlijk nooit een baanatleet geweest. Ik heb een paar wedstrijd op de baan gelopen, vooral de 3 en 5 km. Inmiddels ben ik gestopt met lopen en trainen op de baan. Ik loop liever in de duinen en de bossen. Ik ben in 1994 met de Bap vd Pol loopgroep meegegaan naar de marathon van Berlijn en in 1995 naar New York. In 1998 en 2002 ben ik ook nog met Ad Appel en andere clubgenoten mee geweest naar de Jungfrau marathon. Ik heb altijd veel gereisd in mijn leven, dus eigenlijk was het gewoon logisch dat ik in het buitenland ben gaan hardlopen.Ik had al wel snel de voorkeur voor de halve en hele marathon. Later ben ik ultramarathons gaan lopen.Maar door tijdgebrek ben ik daar mee gestopt.
Aan hoeveel wedstrijden-over-de-grens heb je meegedaan? Ik heb nu 19 buitenlandse wedstrijden gelopen: de marathons in Athene, Berlijn (2x), Dublin, Lissabon, Londen, Luxemburg, Helsinki, Parijs en New York. Ook heb ik gelopen: de Tour of Tameside in Engeland, Alpe d'Huez in Frankrijk (15km) en de bruggenloop over de Sont tussen Kopenhagen-Malmo (21km). In Zwitserland heb ik de Jungfrau marathon (2x) en de Swiss Alpine Marathon (78km) gelopen. In Zuid-Afrika de Comrades marathon (2x) en de Two Oceans marathon(56km). Op 17 april 2011 loop ik de marathon in Wenen. 
 
Two Oceans Maraton in het zuiden van Zuid-Afrika. Christiaan loopt rechts.
Vorig jaar april heb ik met de auto een deel van het Comradstracé gereden, in Zuid-Afrika. Ik vond het best heftig. Hoe heb je die wedstrijd ervaren? 
De Comrades marathon was fantastisch! Als je besluit om verder te lopen dan een marathon dan kun je niet om deze wedstrijd heen. 
89 kilometer, inclusief vijf bergen. Hij gaat van Pietermaritzburg naar Durban (downhill). Of andersom(uphill). 
Start en finish hebben een hoogteverschil van bijna 700 meter. Ik heb beide edities van de Comrades gelopen,uphill en downhill. 
Dit is de grootste hardloopwedstrijd van Afrika, de eerste editie werd in 1921 gelopen, veel deelnemers (> 12.000), mooi parcours, 
enthousiast publiek, prima organisatie. Het is een prachtige wedstrijd, maar erg zwaar. Ergens bij de 60 km beland je in een dip van vermoeidheid, honger en dorst en vooral geen zin meer. Je hebt al veel gelopen en je moet nog zo ver. Daar moet je gewoon doorheen. Het is raar, het duurt een kilometer of tien, maar je loopt 'gewoon' verder. De eerste wedstrijd in 2003 (downhill), liep ik in 7 uur 26 min, het was heerlijk loop weer. Hiervan heeft er een verslag van mij over deze wedstrijd in dit clubblad gestaan. Mijn tweede wedstrijd in 2006 (uphill) liep ik in 8 uur 17 minuten, het was erg warm. Ik ben geen warm loper, ik was volledig kapot bij de finish.
Wat was de buitenlandse wedstrijd waar je de mooiste herinneringen aan hebt overgehouden. Wat was de langste? Mijn mooiste buitenlandse wedstrijd was in 1998 de 'Tour of Tameside' in de omgeving van Manchester. Deze wedstrijd duurde een week en bestond uit 6 etappes. Er werd gelopen van zondag t/m zaterdag, met woensdag een rustdag. De afstanden 17,7- 9,6-11,2- 21,1-10,1-14,5 km. Daar zaten 3 zware crossen bij. In Nederland heb je een heuveltje in het parcours,in Engeland is die heuvel gelijk 200 meter hoog. Dit was een mooi reis, overdag in Manchester, Liverpool en York bezocht. Maar 's avonds op tijd terug en (hopelijk) fit voor weer een zware wedstrijd. Het bijzondere aan deze wedstrijd was je krachten te verdelen over de hele week. En daar had ik helemaal geen ervaring mee. Helaas bestaat de wedstrijd niet meer.
Wat beweegt je om zo gedreven aan atletiek te doen (en dan bedoel ik niet je benen)? Ik kan wel een filosofisch en psychologisch verhaal gaan houden. Maar ik heb altijd een zittend beroep gehad – eerst als analist in laboratorium en nu als computerprogrammeur – en dan is het gewoon fijn om een rondje hard te lopen. De leuze van Comrades marathon was 'because we can' en daar houd ik hetook maar op.
 
1998 Alpe d’Huez
Je bent nu bezig aan een Europese tour: in alle hoofdsteden een marathon. Waar ben je hemelsnaam aan begonnen? 
En bedoel je ook Minsk en Tirana? Wordt je gesponsord? Is er een filmploeg mee? Dit is uniek! Ergens op internet heb ik gelezen dat er marathonlopers zijn die in elke Europees land een marathon willen lopen. Sommige Amerikanen willen graag een marathon lopen in elk van de 50 staten. Ik wil dit beperken tot elke Europese hoofdstad. Ook omdat ik het leuk vind om een andere stad te bezoeken. Ik heb niet zo veel gepland rondom mijn Europese tournee. Ik probeer 2 marathons per jaar te halen, maar dan ben ik nog 15 jaar bezig. Ik weet dus niet of ik mijn Europese tournee helemaal kan afmaken.
 
Athene 2005. Bijna bij de finish
Ik heb trouwens nog niet eens mijn grenzen van Europa bepaald. Alleen de Europese Unie of heel Europa? De Europese Unie heeft 27 landen, alleen Malta heeft geen marathon. Europa kent 42 landen. Maar Andora, San Marino, Vaticaanstad hebben geen marathon. En ik weet nog niet of ik wel naar Albanië en Wit-Rusland wil. En of ik Letland, Estland en Litouwen alle drie ga doen is ook nog onzeker. Het zijn drie kleine landjes en relatief ver weg. Al hoor ik wel dat de hoofdsteden mooi zijn. Een van drie ga ik zeker bezoeken. Trouwens Zwitserland heeft vele marathons, 
behalve in de hoofdstad Bern. Maar goed, ik heb al drie marathons in Zwitserland gelopen. Kortom: er zijn nogal wat haken en ogen. 
Ik zie wel hoe ver ik kom. Het belangrijkste voor mij zijn de ervaringen en het plezier. Nee, er gaat gelukkig geen camera ploeg
 mee en ik heb geen sponsor. Heb ik ook niet nodig. Trouwens ik ervaar het helemaal niet als uniek. Je moet gewoon doen wat je leuk vindt. Gaat er ook wel eens wat mis? In 2009 wilde ik de marathon van Brussel lopen. Ik had alles geregeld, maar de week ervoor heb ik een flinke griep gehad en dus heb ik niet gelopen. Ik ben nog wel in Brussel geweest. In 2005 kreeg ik geen visum voor Rusland en hierdoor kon ik de Moskou marathon niet lopen. Waarom het visum geweigerd werd weet ik nog steeds niet.Is er ook nog een onvervulde wens? Een echte droomwedstrijd heb ik niet. Maar ik wil nog graag de marathon in Boston lopen en de marathon over de Chinese muur. In Engeland zijn er een serie marathons die langs de kust lopen, dat lijkt me ook mooi. Zie www.endurancelife.com, klik op cts.Verder wil ik graag lid worden van de club van 100: de club van hardlopers die 100 marathons of meer hebben gelopen. Maar dan moet ik even doorlopen. De teller staat nu op 46. Als ik gezond blijf dan moet het lukken.

Winterronde 2011 (februari 2011)

klik hier voor meer foto's

 

Zaterdag 26 februari 2011 werd de 30ste editie gehouden van de winterronde. Helaas waren de weersomstandigheden niet goed. Het regende constant en daardoor was het parcours op sommige plaatsen ronduit slecht. De opkomst was, gezien de omstandigheden, goed, al viel het aantal Bappers dat daadwerkelijk finishte op een van de afstanden (25km, 21km en 14,5km) tegen. Op de 25km kwamen 12 Bappers over de finish. Door de deelname van Chris Pfrommer en Marianne v.d. Linde was de top goed bezet. Er werd goed strijd geleverd tussen Chris Pfrommer, Conno du Fossé en Marianne v.d. Linde. Deze strijd werd in het voordeel van Chris beslecht. Marianne werd eerste dame. Wederom hulde voor Jan Kuperus die met zijn 73 jaar weer grote indruk maakte door als 6e over de finish te komen in een prachtige tijd van 2.11.46. Ook een prachtige prestatie van Patricia Zandstra die dit jaar de overstap maakte van de 21km naar de 25km en een tijd neerzette van 2.18.03. Frans Witteman werd 11de in een tijd van 2.21.37. Frans liep bijna 10 minuten sneller dan vorig jaar. Hans Peters baarde opzien door te kiezen voor de langste afstand ondanks het feit dat hij deze afstand niet in de benen had. Hij finishte als laatste in een tijd van 2.35.40. Voor de eer hoefde Hans het niet te doen want bij binnenkomst stond er slechts een jurylid om zijn tijd te noteren, de supporters zaten op dat moment al binnen aan de warme chocolademelk. Voor de 21km was minder belangstelling dan voorgaande jaren, er finishten slechts 5 Bappers. Peter v.d. Lee werd evenals vorig jaar de winnaar, hij liep bijna 2 minuten langzamer dan vorig jaar. Dick Kluit liep een snellere tijd (ongeveer een halve minuut) dan vorig jaar. Jolanda en Eliane werden 1e en 2e dame. Op de 14,5km werd Peter Prins winnaar. Eerste dame werd Ada Habes, een fantastische prestatie! Geertje Berkelmans werd 2e dame, zij debuteerde hiermee op de winteronde. 

De jury bestond dit jaar uit Leon Warmerdam en Jan Krouwel, bijgestaan door zijn vrouw Ineke. Ook dit jaar was het weer prima voor elkaar. Er was ruimte gereserveerd  in de Oase en voor de winnaars waren er bloemen.